عمر ازباده ام خالی

*13بهمن 1392

مرا شرمی است با همرزمان

که درخاکند وبرقله

ومن درخاکم ودرّه

هرآن چه داشتندازچشمه وجاری

نثار مردمان کردند

ودرمیدان نکردند جای خودخالی

ومن دایم پی سنگر پناهی وپناگاهی

عزیز داشتم جان خود چو جان خود

نکردم تانثار دیگران قدرش

از اینم دست ها خالی است

ازاینم شرم ازدیدگان جاری است

وافسوسی که خوردن رانشاید

وگفتن راازین چیزی نزاید

که من تاهستم چند روز دیگر

ظرف عمراز باده ام خالی است  

/ 0 نظر / 33 بازدید