زیارت

اردیبهشت 96

رفیقم می رود یاران زتهران 

به پا بوس شهنشاه  خراسان 

مگر تاگوشه چشمی نماید

به آن دل سوته نالان وگریان 

تمنا دارد از دریای رحمت 

که بنماید به او مهر فراوان

نهاده سر ضریح اقدسش را 

نوایش ای دلا ای شاه شاهان

بسی حیران وسرگردانم ای گل 

ترحم برمن آلوده دامان 

رهم بنما وروشن کن روانم 

تو ای امیدمن ای جان جانان 

دمی غافل زدرگاهت نگردم 

که جانبازم نهادم سر به سامان 

 

 

/ 0 نظر / 31 بازدید