گلستان

ادبی - تاریخی- سیاسی - انتقادی -فرهنگی -طنز- پندیابی

گلپایگان سرای نجیبان
نویسنده : حسین آقامحمدی گوگدی - ساعت ٥:٢٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٠/۸
 

سـرای

سرای نجیـبان

 

ســـوادخطــّه ی آزادگــانی    نگــین حلقــه بام جهــانی  

 

به صـلحی وصـفامشهـورتـاریخ     نبـودی لحظـه ای مقهـورتاریخ

 

چـه نعمت هـاکه داری درکنـارت    به هـرفنی حــریفی درمهـارت

 

به خـط خوش به لحن وصوت زیبـا     ســرآمدگشته ای پاک وفـریبا

 

به فتنـه کـززمین وآسمـان خاست     ستـون خیمه ات هـرروزبرپاست

 

چوگیـری اخم گیردآسمـان سخت     چوخندی آسمـان گیـردازآن بخت

 

فضــای مسجدجـامع چـه بازه     صف مــردم کشــیده درنمازه

 

بنابا این چنـین عمــــردرازی     نـموده سـال هاگردن  فـرازی

 

خدا روزیکه قسمت کـردزمین را     برایت ارمغــان کردملک دین را

 

جــوانان آمـدند پیـران رفتـند     غـــزالان  آمدند شیـران رفتند

 

******

 

هــزارخــانه یکی تریاک بودی    زشــردشمنــان بی باک بود ی

 

گـــل پرپربه باغ نـوجــوانی    به زندان وشکنجــه جــاودانی

 

به هنـــگام دفاع ازدین وناموس     پرافشـــانی کنندهمتای طاووس  

 

زدست وپاوچشـم وقـدوقـامت     کننــدقربان جـان رادرشهادت

 

چـگویم ازبلای خــانـمانسـوز   غم ودردی که باشد استخوان سوز

 

یکــی بامنقــــل ووافورافتاد    یکی با ســدرو باکـافـورافتاد

 

خـــدایااین بلارادورگـــردان    جوانان را همــه مسرورگـردان 

 

به ایمــان شهــره آفـاق بودی     زمین را سفره ارزاق بودی

 

چوفــامیلی و همسـرمی گـزینی    هــمه دوران براویارومعیــنی 

 

به خوشـرویی ومهمـان احتـرامی  سرآمــدگشته ای درمیهمــانی 

 

کنی جــان رافـدای میهمــانت  نه اندک شــدزلطـف بیکرانت

 

سیاست رازمــانی سکّــه بودی    دیــانت  راجوانی یکّـه بودی

 

به ســروستــان تعلیـم الـهی   شهیــرعالـــمان گلپایگانی

 

زبلبــل خـوش صـداترمی توانی   همــان نغمــه سـراگلپایگانی

 

خــدایاسوّمینش شهــره گردان   وجودش رابه گیتی مهـره گـردان     

 

نسیـم پرشمیــم کوهســـارت  صــدای دلنشین جـویبـارت

 

به رودپرخــــــروش پرزآبت   که می گــیرد زدره هـاگلابت

 

به باغت بلبـلان آوازخـواننـــد  زمینت کبـک وتیهـودیده بانند

 

درختان شاخـه شاخـه درردیفنـد   به  جّنــات الـهی درنعیمنـد

 

درخت ســـربریده نازه کـرده     لبانش رابه غنــچه تازه کـرده

 

درختــان صنـوبرباکـــبوده     به این خوش منظری جـایی ندیده 

 

هـمه گردنکشان را اختــه خانی   بلنــدی راهـمه کوهپایه گـانی

 

چه خوش رنگست پرپروانگــانت  شکـوفه برسـر وگل پا یگـانت

 

زویس وکوچه ری تاضــامن آباد   خــدابرکت دهـداین ملک آباد

 

به باب عبـدالله آن باب خــدایی   نبینی ازرفیقــانت جـــدایی 

 

حسن حـافظ به سلباطـا ن قرینه    به هفــده تن همـه نقش ونگینه

 

زسدّسـادات وچال گوگل چگویم   زپیـچ دم کیــچه چیزی نگویم

 

افـق ازدورمـی گیـرد نشــانه   میـان راه خـوانساروانشــانه   

 

شـازده ابوالفتـوح باب الـحوایج  دهـدخیـل دخیـلان رانتـایـج

 

سـرازگـوگـدبه نیـوان برندارم   زسعـدآبادوکـالـگون بی قرارم

 

بپرسنـــدجنس گوگدراچه دانی   نری یاآن که همـــچون مادیانی

 

جــواب آید کـه من اسب نرینم   ســـرم درآسـمان پادرزمینم

 

چـــراگلپـایگـان داردمنـاری   عــروس مـاکشیده برکناری

 

زمستان ولحــاف چون شـکوفه    زســرمــازیرآن درآف واوفه   

 

سوادچـادگان ودشت آرگــون   رباط مـلکی ودشت اسفـرنگون

 

ملاغون چیـل وتاپوصــادراتش     اسباغرت دستگرده نقـل ونباتش

 

وداغ هـرمن یکی خـربوزه داره     به شیـرینی عسـل رامـّزه داره

 

ده کیلچـون و وارنون  وسـراور   رباط محمـودولالون هـردوخواهر

 

 امامـزاده ابراهیم آن شـاه مظلوم   شفـــابخش دل مجهول ومعـلوم 

 

کنجیدجون فیله خوص باورزنه جور   زچشم شیــدوا دم آسـمان دور

 

رباط ابل رباط سـرخ ورباط ترک   به دشت موته گوسفندان زده کرک

 

به اورون قلعـه وویرانه جغــدان   قـرونی می نماینــد چنگ ودندان

 

سـرقلعــه سیونـها دربیـابان    نـمانده ردپـایی جـزخیـــابان

 

سراسرازجنوب وشـرق وغـربت   گرفته کـوه وخـاکت هم چوتربت 

 

شــااسمـاعیـل وسـّدپرزآبش    نکیســا باربـد چنـگ وربابش

 

فاغسّون وشــکار بی حسـابش    عــربسّون وخـمپیـچ درکبابش

 

تیـکن ودر ّو لای بید آردوبارش    خــدارحمت ببــاران دربـهارش 

 

به بازاروکبـــاب ونون تـازه    به کــوی مسـکرانت می نـوازه

 

بوی زرچـوبه ونعنــاوفلفــل   قولنجـون زنجبیـل دارچینی وهـل

 

قدک وکـودری وچیـت وفاستون   دبیت ومخمـل وپوپلین وداکـرون

 

طــلا ونقـره وشّمـاته وکنـز   دوچرخه ودرشکه گاری وبنـز   

 

به تیمچه حجـره هایت پیچ درپیچ    زنعلبنـدان خریدم  مهـره وپیـچ 

 

منــارت درمثل ورد  کلامه    میان حرف وتیکه درحـــواله

 

به دنیــااوّلی درگـــاوداری    زیکصدشیــرهشت روغـن برآری

 

دوّم شــایدســراب اردبیـله    که آن هم ازتبــاردستـه بیــله

 

زهوش مردمت این نکتــه کـافی  که تخـت رستم اندرکـوه قــافی