گلستان

ادبی - تاریخی- سیاسی - انتقادی -فرهنگی -طنز- پندیابی

معاد ازدید ناصرخسرو
نویسنده : حسین آقامحمدی گوگدی - ساعت ٩:٥۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٠/٦
 

معاد : درهمه ادیان الهی باور حیات پس ازمرگ وجود دارد وهریک به نحوی ولی برخی را عقیده نیست ومثلا می گویند به فرض که یک نفر  فرد دیگری را بخورد درروزقیامت کدام ویا هردو چگونه حاضر می شوند. درمعاد همه انسان ها زنده می شوند وهمان آدمی که خورده شده به وضعیت قبل خود بر می گردد وپس ازحساب به جزا یا پاداش اعمال خود می رسد وزندگی جاوید می یابد. گرچه ناصر خسرو منکر وگوید: مردکی رابه دشت گرگ درید    زان بخوردند کرکس وزاغان    این چنین کس به حشرزنده شود   گه بر ریش آدم نادان 

 درجواب او امام فخر رازی گوید:

کردگارش به حشر زنده کند   گرچه اعضای اوشود جوجو 

  زاولین بار نیست مشکل تو   گه بر ریش ناصر خسرو .

 مولانا نیز خلقت را ازجمادی  به نیاتی وسپس حیوانی دانسته است . چرا پس ازعالم حیوانی انسانی عالم دیگری که علوی وبهشتی است درپی نباشد.