گلستان

ادبی - تاریخی- سیاسی - انتقادی -فرهنگی -طنز- پندیابی

سرنوشت قرآن
نویسنده : حسین آقامحمدی گوگدی - ساعت ٩:٥٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٠/٦
 
قرآن

برای جمع آوری قرآن تلاش بسیاری شد.ابی بن کعب ، معاذبن جبل، زیدبن ثابت ، علی بن ابیطالب،  عثمان ، ابوبکر،  عایشه ، حفصه وام سلمه دردوران پیامبر قران رافراگرفتند وفراهم داشتند  زیدبن ثابت گوید به کاری نزد ابوبکر رفتم عمر نزد اوبود ابوبکر گفت عمر می گوید درجنگ یمامه بسیاری ازحافظین قران کشته شده می ترسم بقیه نیز کشته وبیشتر قرآن ازبین برود لذا دستورداد قرآن را فراهم آورم . گشتم وازتمام رقاع و نوشته ها آیات را گرد آوردم تا جایی که سورهء توبه از( لقد جاءکم رسول ..)تا آخر آن تنها نزد ابی خزیمه انصاری بود . صحف را گردآوردم وپیش ابوبکر بردم پس ازمرگ نزدعمرماند وسپس نزد حفصه دختر عمر عثمان صحف را ازحفصه خواست . نسخه ای که به زبان قریش نوشته بودرا نگه داشت وبقیه رادرسال سی هجرت  سوزانید.علامه حلی گفته  است  مصحفی راکه عثمان به اطراف فرستاد همان مصحف علی وزهراست که آیات مدنی ومکی آن ازهم جداشده است . درباره ناسخ ومنسوخ بودن بعضی ازآیات می توان مثلا گفت گرچه در ابتدا به سوی بیت المقدس نماز می گزاردند ولی درسال دوم هجرت نماز مسلمانان به سوی کعبه شد. معتزله کلام خدا را مخلوق ومحدث ودارای محل می دانند وآن را حروف واصواتی می دانند که درقالب کتابت حلول کرده وفنا می شود . مأمون خلیفه عباسی هم چنین می اندیشید لذا احمدبن حمبل وپیروانش که پندار آنان را بدعت می دانستند کافر وآنان راشلاق زد به طوری که احمدبن حنبل هزار تازیانه خود به گونه ای که بند ازارش جدا شد .