گلستان

ادبی - تاریخی- سیاسی - انتقادی -فرهنگی -طنز- پندیابی

وداع رمضان
نویسنده : حسین آقامحمدی گوگدی - ساعت ٦:۱٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٠/۸
 

درفراق رمضان

نیمه شب اندرسیاهی می شدی   درسیاهی همچو ماهی می شدی

آسمـان پرستــاره روی سر    می دهدبانگ خروس گاهی خبر

کـاروان عمـرشتابان درگذر  ای خوش آن خیری که بنددراه شر

می زنند گـلدسته ها هم راصدا  درزلال شب صـدای آشنــا

استجـابت دردعـا امیــدبود  پس سیاهی نوبت خورشید بود

ای خـدامـاجملگی وامانده ایم  بی توماکی نامه ای راخوانده ایم

گرنبـاشد لـطف توبیچاره ایم  سوی بازار شــرا بیکاره ایم

دست گیــراین ماه راماه دگر  شایدآمــدعمـرمادیگر بسر

دست هالــرزان به سوی آسمان  چشم هاگریان جگرسوزنهان

جمله عرش وفرش درذکرودعــا  برگــرفته خلوتی زین مدعا

هـرکـرابارگنـاه سنگین تر   سفـره خـان کـرم رنگین تر

آن یکی بانان وخـرماساختی   این دگـرجمع خورش پرداختی

بوی عطـرعنبـراندرعـودبود  ربنـّاواغفـرلنـامـوعـودبود

روزبودی چون سبوی بسته لب  می گشودی ازطعام لب را به شب

سفره فطـروسحـررنگین بود  خواب درچشمان شب سنگین بود

هـرکـه باخودبازبانی زمزمه  جـمع گریان نیمه شب درهمهمه

ماه رحمت ماه سعی وبندگـی  آدمـی وعبـرت وسـازندگی

روزوشب بودی مـدارانـتظام  نظــم آمـدزندگی راالتـزام

روزهـامشتاق افطــاروسحر  چشم برهم می زنی عمرت گذر

مــاه پیوند دل وفــرزانگی  ازتنت بیــرون نـمایدخستگی

دل صــافی می شود جان آینه  چهـره زیبــامی شود زان آینه

شوروشوق نوجوان افـزون شود  قلب شیطان زین عمل محزون شود

صبغة الله رنگ مـردان خــدا    کـرده یکرنگی دورنگی راجدا

ذکروخواب ورفتنت باشد ثواب    ازدعایت عاقبت گیــری جواب

هم زبان وچشم وگوش وهم دهن   روزه بودی دست وپاو روح وتن

دشستی اندرنهر خودرا ازگناه  دستگیر بندگاه بی پناه

گشته شیطان بند وزنجیرش به پا جان قرآن ازقفس گشته رها

کرده خالق بندگان را میهمانن  لقمه ها فارغ زبخل این وآن

رفتی ای آرام جانم زودبود  صنعت ما روز وشب پر سود بود

وه چه دورانی چه خوش بود لحظه ها  یادگاری از بهشت بنده ها

 

درشب قدرم اگر درمان نسازی چون کنم   مانده ازراه ودلم ازغصه ها پرخون کنم

زاریم ازحدگذشت و ناله ها یم بی حساب  گر قبول خود نسازی دیده را سیحون کنم

 


 
 
توسل
نویسنده : حسین آقامحمدی گوگدی - ساعت ٦:۱٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٠/۸
 

توسل

برتو ای آرام جـان عمـری توسل کرده ام     با همــه بارگـنه برتوتوکل کرده ام

این همـه زخـم زبان وآن همـه آوارگـی     دررضای خاطرت برجان تقبل کرده ام

عمـر بگذشت واســیرروزگارانم هنـوز    زهـدوتقـواراهمه خرج تجمل کرده ام

فرصتی هـرگـزنیایدآب کی گرددبه جوی    ازچـه روز خود به فرداهاتعلل کرده ام

خـاردرچشم وگلـو بااستخـوان آزرده ام   زندگـانی باطل ودوروتسلسل کرده ام

ای عزیز فاطمه عمری است که باچشمان تر   مقدمت را آبیاری همچو سنبـل کرده ام

گوگدی باسـوزدل داردبه امیـدت نظـر    گـرچه من بارگنه عمری تحمل کرده ام


 
 
زایرکربلا
نویسنده : حسین آقامحمدی گوگدی - ساعت ٥:٥٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٠/۸
 

                                 زایــــر

دوست آمد سرخوش از کـوی بلا   دیدنش کرد جان مـارا مبتلا

هرکه را کوی حسین افتـدنظـر     مژده دارد از امـام منتظــر

کربلا آن کعـــبه مقصـوددل    طینت مارا سرشت از آب وگل

عــزت آب ولب عطشــان او   قیمت گل خونبهـای جان او

شـرح دردکربلا خون می کـند     بیدلان را جمـله محزون می کند

خاک کوی کربلا را سجده کن     کل ارض کــربلارا زنده کن

آن کـه نام کربلارا زنده کـرد     قتلگاه را جایگاه سجـده کرد

ازگرانی دردمـا درمــان نشد     این سیه دل صـافی وسامان نشد

دست دایم بر شفاعت می زنیـم     با گنه دم ازحمـایت می زنـیم

گـوگـدی ودامن غرق گـنه     عاقبت سـوزد ترا شـاخ وبـنه


 
 
به آستان حضرت ثارالله
نویسنده : حسین آقامحمدی گوگدی - ساعت ٥:٥٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٠/۸
 

به آستان حضرت ثارالله

ای حسین ازره دورغــرق گنه آمـده ام   بادل خـون پرازدرد به پنـاه آمده ام

دوسـتان دردفـراوان همـه دررازونیـاز   یک به یک مانده براه نامه سیاه آمده ام

حق وباطل به هم آمیخته چون صبح وسحر   نه نشانی زرهست چون پرکاه آمده ام

قصـه غـیرت مـردان سـرکـوی ترا    به بلـندای سپهـرسبزوسیـاه آمده ام

چـون گـذشتم زکنـارحـرم روح الله   گل وگلـدسته معصـومه براه آمده ام

لالـه هـاگشـته به ایران سـراسرپرپر    هـرکجـایادشهیدی زسپـاه آمده ام

قصـرشـیرین توپیونددوخاک شــیعه     لحـظه هـارابه شماره  به نگاه آمده ام

خون دل دجله خورد ازغم موسی کاظم      سـامراراپی آن ناجـی مـاه آمده ام

خاک کـوی حرم حضرت خوبان علی     توتیـاکـرده همـه عمـروتباه آمده ام

کـربلاخـون علی اکـبرتوجاری کرد    ازعطـش سوختنم چهره سیـاه آمده ام

دست عباس علمدارکجا گشته جـدا       حـلق صدپاره اصغر به گـواه آمده ام

 خیمه هاسوخته بودودل من خاک رهش     به نسیم سـرکـویت به وفا آمده ام

کوچه هاقتلگه وخون شهیدان جـاری     هـمه تن خون شده درموج بلاآمده ام

سال هـا می گـذردازسفرعـاشورا       صحـنه هـازنده ومن بهر دعاآمده ام

دست خالی چکنم  شاه شهیدان مددی      دین ودنیـا به تو محتاج به رجاآمده ام

کشتـگان سرکویت چه مقامی دارند       ازسـرلـطف توازسعی به صفاآمده ام

ترسم ازخون جگـردجله به فریادرسد     خون بهـایت زسـرنیـزه بـهاآمده ام

به اسـارت چـوبرندتازه گلان زینب      سرفتـاده به هـوایت به هـواآمده ام

این عـزاداری واین شیون هرروزه ما      کردنگون تخت ستم زان به رضـاآمده ام

شـرح این قصه شهیدان رهت میدانند     نکنم فــهـم که من بی سروپاآمده ام

نتـوان داغ دل زینب کــبراشنـید      طاقت این همه ام نیست که زجـاآمده ام

دست هـرملتمسی گـرنرسدبرقدمت      به نیـابت زهـمه من به دعــاآمده ام

زشفاعت به حسین دل ببست اهل عزا      من پیـام آوراین نکتـه رســاآمده ام

گوگدی شعرتومی خواندومداح گریست   منظـری داشت نکـوبـهرولاآمده ام   

 


 
 
مردانگی
نویسنده : حسین آقامحمدی گوگدی - ساعت ٥:٥۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٠/۸
 

مــردانگی

اشک دل ودیده ســـلاح من است     دامن برچیده صـلاح من است

روز نگو سـرخی خورشــیدگـو     قرص قمرزهره وناهیــد گـو

دست که بردست خدامی دهـــد     ازسرجان کرده جـدامی دهـد

دست که برآن بوسه زند مرتضـــا     هـدیه دهـد ازسرشوق ورضا

فرق که برآن مهـــر ولایت زننـد     ضرب عمودش به صلابت زنند

نهـرفـــرات وگـذر علقمــه    کرد علمــدار نه زکس واهـمه

زد به لشکـر هـمگی کـوروکـر     تیـغ کشید بر سر آن گاوو خر

تا شــکـم اسـب به آب اندرون     مشک پرآب وغمش ازدل برون

وعده چو باکودکــان کـرده بود     دست دوتا ازقلـم افــتاده بود

همیت ومـردی ومــردانگــی     کـرد علـم رفعت فــرزانگی

شعـر که ازسبـزه فـــراتررود    جـامگی گل به عـــزا بردرد

مـرغ که شیون به شبستان کنــد    نغمــه دلکش بر بستان کنـد

فصل سخن رفتـه وشمشــیر سرخ    خون کنـدچـاره تدبـیر سرخ

قـرن اگر پانزده گذشت کـم بود     گـوش فلک جـمله به ماتم بود

 


 
 
تفرقه وجدایی
نویسنده : حسین آقامحمدی گوگدی - ساعت ٥:٥٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٠/۸
 

                          نــوای بی وفـــایی

به ظلـمت روشنـایی را ســرودیم        زوحدت لوح هستی راسرودیم

 شـدیم ازنص قانون رویگـــردان        نوای حـد شرعی را سرودیم

زبنـــدکردیم جـدا آزادگـی را        زاستقــلال رهایی راسرودیم

رهــــا ازسلطـه بیدادگشتـیم        نه شرقی  ونه غـربی راسرودیم

چو آمــدنوبت نام حکــومـت        فراوان بود اسـلامی را سرودیم

زسـاز عـاشق و آواز معشـــوق      فنون عشق بازی راســرودیم

چو بگذشت عمرونسیان کـردحاصل       زهــم دوروجدایی راسرودیم

چــرا ازیاد ونام هـم گــریزان       نوای بی وفـایی راســرودیم

اگــر روزی زپستت واگــرفتند       پس آهنگ دورویـیی راسرودیم

دوروز عمر چه باشــدحب دنیـا       کزان نفرین وتلخـی راسرودیم

زقطــع عضـوو ازخون شهیـدان       نکردیم شرم وشادی راسرودیم

اگـر از خواب غفـلت برنخــیزیم     بدست خـود تباهی را سرودیم


 
 
انتظار مهدی
نویسنده : حسین آقامحمدی گوگدی - ساعت ٥:٥۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٠/۸
 

                                               

انتظار مهدی

 

سرهــا اندرگریبـان است ودل هـا بی قـرار

 

دست هـا اندر دعـا ودیدگـان در انتظار


حکمت دین اقتضـای مذهب آمــد این چنین

 

انتظــارآمـادگی ذکـرودعــا روزیقین


منبع نورالـهی پرتو افشــان مصطفــــی

 

زهـره زهـرا نشـان وجد پاکش مـرتضی


عمـر نورونـوح ومهـدی گوهر یکتا سرشت

 

صـد هـزاران سال به پای عمر او باید نوشت

از مسیحــا ویهـودا وزابراهیــم ونــوح

 

تا محمـد انتظــارشمس هـــردم تا صبوح

درشـکارظلمت آن خورشیــد شب افروزرا

 

خـرمن آسـا می فشـاندطلعت پــیروزرا

بغض هـا اندر گـلو آخـر شکـوفه می دهد

 

خون نشان ازکـربلا تاشهـر کوفـه می دهد


چشــم هــای منتظر امید روز دیگـریست

 

دوره هجران سـرآمد دل فروز دیگــر یست

مال هــا اندوختنـــد ازجان مردم بی امان

 

دست حق نا حق گرفتند کینه توزان بی گمـان


آه مظلومــان کنــد روزی اثر ای سوختگان

 

ازعـدالت صبح صــادق می دهد مارانشان


روزوشب دست دعــا بر دامـــن مولابزن

 

ای به قـربان دهـانت حـرف بی پروا بزن


نیست پروا عاشقـان را لحظــه پیکـــاربین

 

سـرجدا وتن جـدا خونین تن وبیمــاربین

 
عـرصـه پیکـار روز وصـل یاران می رسـد

سرخوش ازجانندوآتش همچو باران می رسـد


آتش وخون دود وترکش خاک سـوزان دم به دم

 

تحفـه ای با جـان برابرنی بریزد بیش وکـم

 
زندگـی جـاویددارد هـرکـه جان بازی کند

 

این سخن آن کس بگوید که سر اندازی کند


شیعـه بودن دررکـاب حضـرتش پاینــدگی

 

جـان ومـال و خانـمان دادن نشان بندگی

هـرچـه باشـد زشت وزیبـا ازجهنم تا بهشت

 

مـا نخواهیم جزرضایش دانه ای را بهر کشت

هـرکـه باشـددرهـوای سودودرفکــرزیان

 

اوندارد ارزش ســربازی صاحب زمــان


راه پربیـم وخطـرمـردان نامــی درطــلب

 

بی خطــرکی رهسـپارند شهسواران ادب

 
گـرزنسل خـون وآتش بوده ای آمـــاده باش

 

درره جــان بازی جـانان جان آزاده باش

   


 
 
یامحمد یا علی
نویسنده : حسین آقامحمدی گوگدی - ساعت ٥:٤٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٠/۸
 

 

                                  یامحمد(ص )

شکفت نوگل توحیـدزگلشن الله     کشیده برچمن حسن دامــن الله

زخشکسالی وظلمت رهاشده مکه     به یـمن مقدم آن کنـزمأمن الله

بریخت کنگره کاخ خسروی بزمین    چـوبانگ لابلندشد زمـأذن الله

سخن به اوج رسایی قلم به شیوایی     کتـاب معـجزه آمدمخـزن الله

جوانه می دهند دختران زنده بگور     چـوبردمـیدمسیحامهیمـن الله

به دورگیتی ودوران گـرفت آوازه     نوای دلـخوش قرآن خزاین الله

چوشدهفته وحدت به یمن این مقدم    رسیـده این همه نیکی زمعدن الله

سـلام به جـان محمـدسلاله قرآن   رسـد به گوش فلک ازمداین الله

                                            یاعلی (ع )

به سطـوربرگ  معنـا به ترنم  این  ترانـه     که شـمیم  کعبه دارد زگل علی نشانه

زولادتت چگـویم کــه بوقت زادن گل     ملک وفرشته گیرند به خـــدای خود بهانه

زفــروغ زادگاهت به مسیر کهکشان ها     همه اختران گرفتنــد چونگین دانه دانه

قـــدم تو با برکت نگـه تو نور رحمت     به ازین چه ارمغـانی برسد به پای خانه 

گل روی مرتضی را بود آن زمـان طراوت    که  ستاندش محمـد دوسه بوسه زان میانه

به زمـان نوجوانی تو به هرزبان که خوانی     شب لیلــة المبیت را خبریست جاودانه

بگرفت  دست تاریخ همه لحظه های عمرت     تو بـه جنگ خندق آری زسر یلان یلانه

سر اژدهـــای ظلمت زده ذوالفقاررحمت    توچنان کمند گرفتی که به دل کند کمانه

به هـوای وقت مولود وسر شکاف دیـوار    زده آن شقی شکافی به فــرق آن یگانه

قلمت برادر آمــد قلم رســای قـرآن     درآسمان گشـودی به دعـای خالصـانه

به سریر عــدل عــالم نگشوده پرده داد    به قضـاوتی که کـردی به قضای عادلانه

به طــواف ودرخروشندهمه زایران کویت     به امیـدابررحمت به دعـای عـاجـزانه

  


 
 
← صفحه بعد صفحه قبل →